Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/10912 K.2017/2879

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesi'nin, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Sanığın, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04/12/1998 tarih ve 3332 sayılı kararı ile tescil edilen 3. derece doğal sit ve aynı zamanda 07/01/2004 tarih, 25339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25/12/2003 tarih ve 2003/6692 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile belirlenen özel çevre koruma alanı içerisinde yer alıp, komşuluğunda tescilli yapı bulunan taşınmaz üzerine izin almaksızın zemin kat + iki normal kat + çatı katından oluşan betonarme bina inşa ettiği, talep üzerine Uzungöl Belediyesi Fen Memurluğu tarafından düzenlenen 15/01/2009 tarihli imar durum belgesinde,

suça konu taşınmazın sözü edilen özel konumunun açıkça belirtildiği, sanığın, taşınmaz üzerinde inşaat yapmak için Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'ne 23/01/2009 tarihli dilekçe ile müracaat etmesinden sonra kurul tarafından alınan 25/02/2009 tarih ve 2011 sayılı karar ile, ifraz ve yola terk konusunun ve parselin planda orman alanı olarak görülen bölümünün mülkiyet durumunun netleştirilmesinin ardından yeni yapılanmaya ilişkin projenin değerlendirilebileceğine karar verildiği, dolayısıyla, inşai müdahaleye yönelik kurul onaylı bir projenin bulunmadığı,

buna rağmen sanığın bölgede inşaat çalışmasına başlayarak, Uzungöl Belediye Başkanlığınca düzenlenen 22/04/2013 tarihli yapı tatil zaptından sonra da faaliyetine devam edip suça konu binayı yaptığı, sanığın kovuşturma aşamasında verdiği ifadede, suçlamayı kabul ettiğini, Uzungöl'de imar planı olmaması nedeniyle evi izinsiz yapmak zorunda kaldığını, yıkmayı düşünmediğini beyan ettiği anlaşılmakla; izin almaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunma fiilini gerçekleştirmeye yönelik suç kastının yoğunluğu dikkate alınarak,

sanık hakkındaki temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi ve belediyece düzenlenen yapı tatil zaptından sonra da alandaki müdahalesini sürdürerek, eyleminden pişmanlık duymadığını tereddütsüz bir şekilde ortaya koymasından dolayı erteleme kurumunun uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2013” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.