Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/11108 K.2015/14893

Taksirle yaralama suçundan sanık F.. Y..’in, Türk Ceza Kanunu’nun 89/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 tarihli ve 2014/106, 2015/18 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanık F.. Y..’in müşteki N.. D.. taksirle yaralanmasına neden olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, müşteki Nursen’in hazırlık aşamasında alınan 06/06/2013 tarihli ifadesinde, kendisine çarpan aracın, “beyaz renkli Fiorino” marka olduğunu beyan ettiği, olay esnasına müştekinin yanında bulunan kızı tanık H..

D.. ifadesinde çarpan kişiyi görmediğini beyan ettiği, bununla birlikte sanığın olay sırasında aracının Kazan ilçesinde konutuna ait garajında bulunduğunu belirttiği gibi sanığa ait aracın müştekinin iddia ettiği gibi “beyaz renkli Fiorino” değil, gri renkli Doblo model araç olduğu ve polis memurları tarafından yapılan tespitte araç üzerinde herhangi bir ezik veya göçüğün olmadığının tespit edilmesi karşısında, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 22.05.2015 gün ve 94660652-105-06-2316-2015-10489/33439 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname ile ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;