Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/1116 K.2015/16944

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 150 promil alkollü halde idaresindeki araç ile seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybedip, karşı yönden gelen motosikletin şeridine girerek, motosiklet sürücüsünün ölümüne neden olduğu olayda; bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, katılan vekilinin temyiz içeriğine göre aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ölem ile kaza arasında illiyet bağının olmadığına, katılan vekilinin ise sağlık personeli hakkında suç duyurusunda bulunulmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin kastının ağırlığı, güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,