Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/11296 K.2015/15496

Taksirle ölüme neden olma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezasından hükümlü Yılmaz Zerek’in, 20/02/2015 tarihinde Adliye temizlik iş kolunda çalışmakta iken eşiyle temizlik odasına girdiği ve 1-2 dakika kadar kaldığı gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 41/2-c. maddesine aykırı hareket etmekten 1 ay süreyle ücret karşılığı çalıştığı işten yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına dair Konya Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 26/02/2015 tarihli ve 2015/67 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 05/03/2015 tarihli ve 2015/449 esas,

2015/459 sayılı kararma karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu kararın iptaline dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/03/2015 tarihli ve 2015/349 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, hükümlünün 20/02/2015 tarihinde Adliye temizlik iş kolunda çalışmakta iken eşiyle temizlik odasına girdiği ve 1-2 dakika kadar kaldığı, söz konusu eylemin çalışma yönergesine aykırı olduğu ve ücret karşılığı çalıştığı işten yoksun bırakma cezasının öngörüldüğü, eylemin cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 41/2-c maddesinde, "İş yerindeki çalışma yönergelerine uymamak.” şeklinde düzenlendiği, ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu,

kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, söz konusu düzenlemede, işyerinde çalışma yönergelerine aykırı hareket etmenin kurum disiplinini bozduğu gerekçesiyle ceza hükmünün öngörüldüğü aksi yönde bir uygulamanın kurumun düzenini bozacağı ve diğer hükümlüler üzerinde olumsuz etkisi olacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle;

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 26.05.2015 gün ve 94660652-105-42-4892-2015-10721/34229 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname ile ihbar ve evrak tevdi olunmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: