Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/11561 K.2016/5799

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/1414 soruşturma dosyasında verilen 01.03.2013 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve ilgili dosyasının incelenmesinde; sanığa (davacının) ait 4.400 kg çaya kamyon ile nakledilirken kaçak olduğu gerekçesiyle el konulduğu ve davacı hakkında kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla satmak suçundan yürütülen soruşturma sonunda, 01.03.2013 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 27.05.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Kısmen kabulüne karar verilen davada, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin ve maktu ret harcı verilemeyeceğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacının 4.500 kg çayına el konulması ve 238 gün sonra iade edilmesi nedeniyle uğradığı kar kaybından doğan zararını da talep etmesi karşısında, nemlendiği iddia edilen kısım dışında kalan 4.050 kg çay için uğranılan kar kaybının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, davacının temyizinin bulunmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.