Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/11812 K.2015/15247

Davacı vekilinin 05.11.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklandığını, yapılan yargılama sonunda müvekkili hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2012/211 Esas - 2012/255 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) adam öldürmeye teşebbüs suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında TCK’nın 25/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 11.07.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 05.11.2012 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı,

davacı hakkında tazminat davasına dayanak teşkil eden ceza dosyasında yapılan yargılama sonunda eyleminin meşru savunma sınırları içinde kaldığı değerlendirilerek TCK'nın 25/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d maddesinde yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin hukuka uygunluk nedeni bulunması halinde beraat kararı verileceğinin belirtilmesi karşısında davacının tazminata hak kazandığı anlaşılmakla,