Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/11892 K.2016/5648

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayda ... ve çocukları olan 2001 doğumlu Hakan ve 1998 doğumlu ... yaralandığı, anne ve babalarının hazırlıktan itibaren şikayetçi oldukları, mağdurların kovuşturmada alınan beyanlarında şikayetlerini belirttikleri, bozmadan sonraki duruşmada anne ... kendi ve çocukları adına şikayetten vazgeçmişse de, mağdur ...'ın şikayetten vazgeçme tarihinde 15 yaşını doldurduğu ve artık şikayet hakkını ya da vazgeçme yetkisini kendisinin kullanabileceği, yine yaşı küçük mağdur ... yönünden 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 336. maddesi gereğince, velayet hakkını annenin tek başına kullanamayacağı ve aynı Kanunun 342. maddesi gereğince,

anne ve babanın çocuklarını birlikte temsile yetkili olup, temsil yetkisini beraber kullanabileceklerinden, yaşı küçük mağdurun kanuni temsilcilerinin tek başına verdikleri beyanlarının hukuki değer taşımayacağı ve küçük mağdurun babasının şikayetinin devam ettiği nazara alındığında, anne ... tek başına şikayetten vazgeçmesinin hukuki sonuç doğurmasının mümkün bulunmadığı kabul edilmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, kabul ve uygulamaya göre de, sanığa tayin edilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, bilinçli taksir halinde adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek,

TCK'nın 50/4. maddesinin ikinci cümlesine muhalefet edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.