Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/12257 K.2015/18975

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda davacı yerine, davacı vekili olan ... ’ın ‘’maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne’’ ibareleri ile gerekçeli kararın dördüncü (ıv) bölümünün ikinci paragrafında davacı yerine dava ile ilgisiz ‘... ’’ ismine yer verilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Davacının ceza infaz kurumunda tutuklu bulunduğu süre içerisinde yapmış olduğu harcamaların maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle, davacı yararına fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

2-Davacı vekili tarafından dosyaya sunulan 27.08.2014 havale tarihli ıslah dilekçesinde gözaltı tarihi olan 27.10.2011 tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasına rağmen, davacı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar için 27.10.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilk bendinde davacı lehine hükmolunan maddi tazminat miktarı ''10.710,62'' TL'ye indirilerek,