Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/12354 K.2015/15251

Davacı vekilinin 23.10.2014 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2011/82 Esas - 2011/99 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) cinsel istismar suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu onanmak suretiyle 04.09.2014 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 23.10.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Her ne kadar fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulduğu haksız gözaltı ve tutuklama işleminden doğan maddi ve manevi zararın giderilmesi talebini içeren dava dilekçesinde davacı lehine 5.360,22 TL maddi tazminat talebinde bulunulmuş ise de, sonradan "ıslah" suretiyle bu hususta sözlü veya yazılı talepte bulunulması mümkün bulunduğundan ve davacı vekili tarafından 13.03.2015 tarihli oturumda bilirkişi raporu doğrultusunda 6.584,16 TL maddi zarar talebinde bulunması ve mahkemece bu talep doğrultusunda maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken dava dilekçesi doğrultusunda 5.360,22 TL maddi tazminata hükmedilmesi,