Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/12912 K.2016/8966

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusuru bulunmadığına, ölenin kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat 13:30 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki traktörle meskun mahal dışında çift yönlü yolda seyir halindeyken, yolun solunda bulunan yem fabrikasına dönmek için manevra yaptığı esnada, karşı yönden gelen ...'ün kullandığı otomobille çarpışması neticesinde, ...'ün öldüğü, yanındaki yolcunun nitelikli yaralandığı olayda; kaza tespit tutanağı, bilirkişi ve Adli Tıp Kurumu raporlarına göre, asli kusurlu olan sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden çok fazla ayrılarak ceza tayin edilmesi,

2-TCK'nın 50/4, 50/1-a maddelerinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği belirtildiği halde, "sanığa verilen hepis cezası, kısa süreli hapis cezası olmadığı" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, sanık hakkında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,