Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/12938 K.2016/8875

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Katılanın, 17.04.2010 tarihinde doğum için başvurduğu hastanede kadın doğum uzmanı olan sanık tarafından ameliyata alındığı, spinal anestezi altında sezaryen yapıldığı, ameliyat sonrası takipleri yapılan hastanın 19.04.2010 tarihinde taburcu edildiği, mağdurun taburcu olduğu gün aniden ortaya çıkan baş ağrısı ve halsizlik şikayeti ile aynı hastaneye başvurduğu, hemogram tetkiklerinin yapılarak önerilerde bulunulduğu, mağdurun 15.06.2010 tarihinde karında şişlik nedeniyle aynı hastanenin kadın doğum bölümüne başvurduğu, muayenede uterus üzerinde 6x7 cm'lik sert ve mobil bir kitle tespit edildiği,

daha sonra mağdurun 22.06.10 tarihinde başvurduğu Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Doğum Bölümü'ne karın ağrısı ve karında şişlik şikayeti ile yatırıldığı, yapılan muayenesinde ve görüntüleme tetkiklerinde batın içi kitle saptanması üzerine 23.06.2010 tarihinde ameliyata alındığı, ameliyatla yabancı cisim çıkarıldığı ve barsaklarda rezeksiyon yapıldığı, çıkarılan metaryalin patolojiye gönderildiği, patoloji raporlarında;

batın içinde yabancı cisim iltihabı granülasyon dokusu ve ince barsakta kesitlerde mukozada hemoraji sahaları ile cerrahi sınırlardan uzakta polip benzeri mukozal kabarıklık, yabancı cisim reaksiyonu, yaygın hemoraji, konjesyon tespit edildiği olayda.

17.04.2010 tarihinde hastanede yapılan sezaryen ameliyatı esnasında batında gazlı bez unutulduğunun anlaşılması üzerine hastanın ikinci bir operasyon ile barsağının kesilip alındığı ve bu durumun mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu, sanığın ameliyat sahasını kapatmadan önce yeterli kontrolü yapmayıp, ayrıca rahatsızlıkları üzerine ameliyattan kısa bir süre sonra aynı hastaneye başvurup kendisi tarafından takip edilen mağdurun batın içinde yabancı cisim unutulduğunu tespit edemeyerek, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliğinin artmasına neden olduğu ve bu suretle kusurlu olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırım” ibaresinin 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 26.02.2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım ,diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu,TCK nın 50/6. maddesinde hükmün kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlendiği,

somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, adli para cezasına hükmedildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde, sanık hakkında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına karar verilirken, TCK'nın 50/6. maddesinin de gösterilmesi;