KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/12976 E., 2015/15829 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 12 - 2014/420107
- Mahkemesi
- Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/10/2014
- Numarası
- 2014/317 – 2014/387
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Davacılar vekilinin 11.02.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacıların bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldıklarını, yapılan yargılama sonunda üzerlerine atılı suçtan beraatlerine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davaların mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tazminat davasının dayanağını oluşturan Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/324 Esas - 2010/424 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden; sanıkların (davacıların) nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından tutuklu kaldıkları ve yapılan yargılama sonunda beraatlerine hükmedildiği, hükümlerin temyiz edilmeksizin 07.12.2010 tarihinde kesinleştiği, tazminat davalarının 11.02.2011 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin tüm , davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yasal faizin tutuklama tarihinden itibaren talep edilmesine rağmen kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarları için yasal faize hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükme 7. bent olarak “Kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına davacılar M..G..ve M..E..T..için tutuklama tarihi olan 09.04.2010 tarihinden itibaren, davacı M..
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/12976, K. 2015/15829, 20 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama