Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/13010 K.2016/9031

Suça sürüklenen çocuk : ... Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 1- Sanık ... hakkında : Beraat, 2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında: TCK'nın 85/1, 31/3, 62, 50/4,1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Temyiz Eden ve Tarihi : Katılan vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine, sanığın ise beraatine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden temyiz isteminin sanık ... hakkındaki hükme yönelik olduğu belirlenerek, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın idaresindeki araçla, olay mahalli kavşaktan geçiş yaptığı sırada istikametine göre sağından, tek yönlü yolu ters yönden takip ederek gelen suça sürüklenen çocuğun idaresindeki motosikletle çarpışması sonucu suça sürüklenen çocuğun yaralandığı, motosiklette yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü olay nedeni ile,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2. Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Tek yönlü yolda, ters yönden ilerlediği sırada ölümlü trafik kazasına neden olan suça sürüklenen çocuğun eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve cezasının TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve 2 yıl 2 ay 20 gün olarak belirlenen sonuç hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4,1-a. maddeleri gereğince günlüğü 20 TL den paraya çevrilirken senenin 365 gün yerine 360 gün kabulü sonucu adli para cezasının 16200 TL yerine 16000 TL olarak eksik tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin, idarenin yanlış ve yersiz tek yönlü yol uygulaması nedeni ile kazanın meydana geldiğine, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bıralkılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği ve aynı maddenin onbirinci fıkrası hükmü gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden,

suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. paragrafındaki “ ödenmeyen hapisten çevirme adli para cezasının mahkememizce yapılacak değerlendirme sonucunda tamamen veya kısmen hapse çevrileceği” ibaresinin “adli para cezasının ödenmeyen kısmı nedeni ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4-11. maddesi gereğince 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna göre işlem yapılacağı" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,