Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/13062 K.2017/1991

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, sanıkların sübut bulan eylemlerinden dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanıkların, aralarında önceye dayalı husumetleri bulunan ve komşuları olan katılanla gündüz vakti balkondan balkona tartışmaya başladıkları esnada, cep telefonlarının kameraları ile katılanın görüntüsünü ve konuşmalarını rızasına aykırı şekilde kaydetmek suretiyle TCK'nın 134/1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işledikleri iddiasına konu olayda,

Şikayete konu kayıtları, üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştıkları ve/veya çoğaltarak dağıttıklarına ilişkin haklarında bir iddia ileri sürülmeyen sanıkların, haksız bir saldırı altında ve başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken, kaybolma olasılığı bulunan delillerin muhafazasını sağlayıp, katılanın tehdit ve hakaret suçlarını işlediğine dair iddialarını ispatlama amacını taşıyan eylemlerinde, hukuka aykırı hareket ettikleri bilinciyle davrandıkları kabul edilemeyeceğinden, sanıklara yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanıkların CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, sanıklar hakkında aynı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraat hükümleri kurulması,