Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/1317 K.2015/9387

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

30.12.2012 tarihli talimat mahkemesindeki duruşmada, katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen mağdurun, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın kusurunun bulunmadığına, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın kemik kırığı oluşacak ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmış olması nedeni ile sanık hakkında tayin edilen temel cezadan artırım yapıldığı sırada uygulama maddesi olarak TCK'nın 89/2. maddesinin (b) bendi ile birlikte (a) bendinin de gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-) Kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına, mahkum olan sanık aleyhine vekalet ücreti takdir edilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden;