Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/13735 K.2016/5197

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen kazada kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından "sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE" ifadesi çıkartılarak yerine "Sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2 (c) maddesi gereğince BERAATİNE" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.