Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/13757 K.2016/10180

Sanık ... hakkında; TCK’nın 89/1, 3-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’un yokluğunda 11/09/2014 tarihinde verilen hükmün sanığa 02/10/2014 tarihinde usulünce tebliğ edildiği, sanığın verilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1.maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 10/10/2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE;

2.Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Soruşturma aşamasında katılan ...’a ilişkin 07/01/2011 tarih seri no 8 sayılı ... Devlet Hastanesinin kati hekim raporuna göre açılan davada katılanın yaralanmasının yüzde sürekli değişiklik niteliğinde olduğu kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 89/3-d maddesi gereğince hüküm kurulmuş ise de tek kişilik hekim raporunun bu belirleme için yeterli olmayıp, alınan raporun bu açıdan kesin bir kanaat vermekten uzak olduğu gözetilerek Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak yaralamanın niteliği belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile karar verilmesi,