Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14216 K.2016/11900

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin kusur oranına sanığa az ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araç'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken ve ihtarat yapılırken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendindeki “ suçun işlenmesinde kullanılan araç” ifadesinin çıkarılması, hüküm fıkrasının erteleme ile ilgili dördüncü fıkrasındaki “ertelenmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 51/3. maddesi gereğince