Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14400 K.2015/19484

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile sanık hakkında TCK’nın 89/1, 89/2-b. maddeleri uyarınca tayin edilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanunun 22/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırılması sırasında 1 yıl 12 ay yerine 2 yıl hapis cezası belirlenmiş olması, TCK’nın 62. maddesinin uygulanması ile sonuçta doğru olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edilmiş olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin de bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûm edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,