Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14451 K.2017/144

2- Sanık ... hakkında; 89/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan katılan sanık ...'ın, taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar ve katılan sanık ... müdafiinin, katılan sanık ...'ın cezasının az olduğuna, katılan sanık ...'in suçu bulunmadığına; katılan sanık ... müdafinin ise katılan sanığın kusuru bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 22/6-1 cümlesinin uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, böyle bir netice ile birlikte başka bir neticenin de meydana gelmiş olması halinde anılan fıkra ile uygulama yapılamayacağı, ayrıca taksirli eylemden doğan neticenin bölünerek bir kısmı bakımından ceza verilmesine yer olmadığına,

bir kısmı bakımından ise mahkumiyet kararı verilmeyeceği hususları dikkate alındığında katılan sanığın asli kusurlu olarak neden olduğu kaza sonucunda dedesinin ölümü haricinde kendisinden şikayetçi olan katılan sanık ...'in de yaralanması nedeniyle TCK'nın 85/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, kişinin ölümü nedeniyle TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, ...'in yaralanması nedeniyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi sureti ile katılan sanık ... hakkında eksik ceza tayini,