Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14570 K.2017/50

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin herhalde hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, davacı hakkında Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2010 tarih, 2008/54 Esas – 2010/23 sayılı kararı ile suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçlarından beraatine karar verildiği,

suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan verilen beraat kararının temyiz edilemeden 05.10.2010 tarihinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan verilen beraat kararının ise temyiz üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2012/20337 Esas – 2012/16817 Karar sayılı ilamıyla onanması suretiyle 13.11.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 29.01.2014 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açılmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,