Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14766 K.2015/18837

2863 sayılı ... Koruma Kanunu’na muhalefet suçundan sanıklar... ile ...’un, aynı Kanun’un 65/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.660 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-8. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıkların 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmalarına dair ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/11/2014 tarihli ve 2013/715 Esas, 2014/608 sayılı kararına yönelik katılan vekilinin itirazının kabulü ile, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/03/2015 tarihli ve 2015/209 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/11/2014 tarihli ve 2013/715 Esas, 2014/608 sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/01/2015 tarihli ve 2015/57 değişik iş sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, itirazın reddine karar verildiği cihetle, ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/11/2014 tarihli kararının iş bu tarihte kesinleştiği hâlde, bu kez katılan vekilinin itirazı yeniden değerlendirilerek, zarar koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ...

Bakanlığı'nın 31/08/2015 gün ve 2015/17640/57174 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29/09/2015 gün ve 2015/306119 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 05/07/2013 tarih, 2012/27688 Esas, 2013/18524 sayılı ilamında da açıkça vurgulandığı üzere, sanıklar tarafından inşai faaliyet gerçekleştirilen alan, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğindeki tümülüs olup, alanda inşai ve fiziki müdahaleye devam edilmemesi gerektiği konusunda uyarıldıkları halde sanıkların müdahaleyi sürdürerek tümülüsün yok olmasına sebebiyet verdikleri, korunması gerekli kültür varlığının yok edilmesi suretiyle kamunun uğratıldığı zararın “suçtan önceki hale getirme” yoluyla sanıklar tarafından giderilmesi mümkün bulunmadığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

müessesesinin uygulanabilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6/c maddesinde öngörülen koşulun gerçekleşmediği, anılan düzenlemenin sanıklar hakkında uygulanmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/11/2014 tarihli kararına sanıklar müdafileri ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın,... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/01/2015 tarih ve 2015/57 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/11/2014 tarihli kararını 28/01/2015 tarihinde tebellüğ eden katılan vekilince, 30/01/2015 tarihli dilekçe ile itiraz başvurusunda bulunulduğu, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin incelemeye konu kararı ile de itiraz kabul edilerek, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına dair 20/11/2014 tarihli kararın kaldırıldığı;

... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/01/2015 tarih ve 2015/57 değişik iş sayılı kararı, sadece sanıklar müdafileri ile mahalli Cumhuriyet savcısının itiraz istemlerine ilişkin bir karar olup, davanın tarafı olan katılan kurum adına hazine vekilinin de itiraz başvurusunda bulunma hakkını haiz olduğunun göz ardı edilemeyeceği, dolayısıyla, sanıklar müdafileri ile mahalli Cumhuriyet savcısının itiraz istemlerinin reddine ilişkin 23/01/2015 tarihli mercii kararı ile, sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş olmadığı, katılan vekilinin süresinde yapmış olduğu itiraz başvurusu üzerine,,. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/03/2015 tarih ve 2015/209 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verilmesinde de isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;