Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14794 K.2017/7432

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında, ...

Beldesinde kahvehanede otururken, 14 - 15 yaşlarında Suriyeli bir çocuğun yanına gelerek kendisine suça konu objeleri satmak istediğini, kendisinin de böyle şeylere merakı olduğundan, İstanbul ilindeki evinde süs eşyası olarak kullanmak üzere 50 TL ödeyerek objeleri satın aldığını beyan ettiği, sanık ...'in de, kardeşi olan sanık ...'in çocukluğundan beri bu tür objelere merakı olduğunu, adı geçen sanığın kahvehanede otururken satın aldığı objelerden haberinin bulunmadığını ve kolluk kuvvetlerince işlem yapılması ile varlıklarını öğrendiğini söylediği,

konu ile ilgili ihbarda her iki sanığın adı belirtilmiş ise de, kültür varlıklarının sanık ...'in elindeki çantadan ele geçirildiği ve onun rızaen teslim etmesi üzerine muhafaza altına alındığı, sanıkların, bu tür objelere merakı olan sanık ... tarafından varlıkların satın alındığı hususunda ortak beyanlarının bulunduğu, sanık ...'in, suça konu kültür varlıklarının alınmasına veya bulundurulmasına iştirak ettiğine; sanık ...'in de varlıkları ticari maksatla satın aldığına dair savunmalarının aksine delil mevcut olmadığı anlaşılmakla;

Dava konusu üç adet eser üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadıkları tespit edilip, anılan niteliği haiz olduklarının belirlenmesi halinde sanık ...'in, “kültür varlıklarını bulundurma” suçundan anılan Kanunun 70. maddesi uyarınca mahkumiyetine ve sanık ...'in de beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca soruşturma aşamasında düzenlenen rapora dayanılarak hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

2- 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlıklarının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin müsaderesine hükmedilmesi kanuna aykırı,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve anılan maddenin (3) numaralı fıkrasının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,