Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14818 K.2016/11303

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasına dayanak teşkil eden İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/108 Esas – 2011/94 Karar sayılı ceza dava dosyasında yapılan yargılama sonunda, davacı (sanık) hakkında açılan kamu davasının CMK’nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve kamu davasının reddine ilişkin hükümlerin, 466 sayılı Kanun’un 1. maddesinde tahdidi şekilde sayılan tazminat istenebilecek haller içinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,

2- Yasal faizin gözaltı tarihinden itibaren talep edildiği dikkate alınmadan, kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması,