Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14890 K.2015/19247

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, katılan ... ile katılanlardan ... kendi yaralaması ile yaşı küçük oğlu ...'in yaralanması nedeniyle, katılan ...’in de kendi yaralanması ile yaşı küçük oğlu ...'in yaralanması nedeniyle hükümden sonra temyiz aşamasında 28.09.2015 havale tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtikleri anlaşıldığından, TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmak suretiyle sonuca göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

1-Sanığın saat 13:30 sıralarında idaresindeki araç ile çift yönlü, 6.90 m genişliğindeki, meskun mahal dışı yolda seyredip, sert viraja girdiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yönden seyreden katılan ... idaresindeki araçla çarpışmaları sonucu katılanlar ... ile aracındaki .... ve ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmalarına neden olduğu olayda, sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, olayda 5 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandıklarının anlaşılması karşısında;

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi yerine ve olayla ilgisi bulunmayan gerekçelere dayanılarak asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak ceza tayini,

2-Sabıkası bulunmayan, olay sonrası ve duruşmada olumsuz bir davranışına da rastlanmayan sanık hakkında gerekçesiz olarak TCK’nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi ve tayin edilen hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilip çevrilemeyeceği konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

3-Katılmalarına karar verilmediği halde müştekilerin gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmeleri,