Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/14943 K.2017/4307

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, sanıkların kusurlu olduğuna, Adli Tıp Genel Kurul raporunun kabul edilemeyeceğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen taksirle öldürme olayında kusurları bulunmadığı tespit ve kabul olunan sanıkların CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, uygulama maddesi gösterilmeksizin suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. bendinin “Sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından, CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince sanıkların beraatine,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.