Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/1506 K.2015/2648

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın asli kusurlu oluşu ve zararın niteliğine göre; TCK'nın 22. ve 61. maddesine göre, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, müştekinin hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebep olduğu olay nedeniyle temel cezada arttırım yapılırken, hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralanmadan sözedilmeyip, uygulama maddesinin de gösterilmemesi, keza, tayin olunan gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün, 2. bendinin çıkartılarak yerine “Sanığın, taksirli eylemi ile müştekinin vücudunda kemik kırılmasına ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdiğinden,