Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15109 K.2016/13712

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.03.2014 günü, saat 17.25 sıralarında katılan sürücü ...'in idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde, 11 metre genişliğinde, aydınlatması olan, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü, eğimsiz, düz, kuru, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, Kozan caddesi kavşağında kendisine hitap eden DUR trafik işaret levhasına rağmen kontrolsüzce kavşağa giriş yaptığı esnada, Kozan caddesini takiben Buruk mezarlığı istikametine seyreden sürücü ... yönetimindeki otomobil ile çarpışması sonucu ...'in vefatı, ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda,

her ne kadar sanık tali kusurlu ise de 1 kişinin ölümünün yanı sıra 1 kişinin de yaralandığı gözetilerek alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından, ayrıca sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçen süreleri TCK'nın 63. maddesi gereğince tayin edilen cezadan mahsup edilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik inceleme yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı ile kanun maddesinin belirtilmemesi, tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında da 5237 sayılı TCK'nın 50/4 ve 52/2. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

2-Adli para cezası taksitlendirilirken “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. bendinin çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine.