KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/15217 E., 2017/2932 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Davanın reddine
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, belirtilmiş olmasına karşın, tazminat talebine dayanak teşkil eden Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 2009/49 – 2009/282 sayılı ceza dava dosyasında beraat hükmünün 27.01.2010 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 27.05.2013 tarihinde açıldığı görülmekle birlikte, davacı vekili tarafından düzenlenen temyiz dilekçesine ekli belgelerden, Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin,
2009/49 esas sayılı dosyasına sunulan 08/03/2010 tarihli dilekçeye istinaden, Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı tarafından düzenlenen 2009/49 sayı, 17/03/2010 tarihli yazıda, “suçların karşılıklı işlenmiş olması, sirayet müessesesi ve birbirini etkileme durumları göz önünde bulundurularak Yargıtay denetiminden geçmesi gerektiği düşünülerek hiçbir sanık yönünden kesinleşme işlemi yapılmaksızın dosyanın 10/02/2010 tarihinde Yargıtay'a gönderilmek üzere Aksaray C.
Başsavcılığına gönderildiği” belirtilmiş olmakla, dosyaya sunulan evrakların araştırılarak, geçerli olduklarının anlaşılması halinde, kararın zamanında kesinleştirilmemiş olmasının sorumluluğunun taraflara yüklenemeyeceği gözetilerek, davanın süresinde açıldığının kabulü gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/15217, K. 2017/2932, 10 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama