Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15222 K.2016/12823

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-b-d-e.maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK’nın 50/4. maddesi gereğince hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, bilinçli taksir nedeniyle adli para cezasına çevrilemeyeceği, mahkemece sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi nedeniyle bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi,