Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15328 K.2017/9615

maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 05/02/1982 tarih ve 13517 sayılı kararı ile tescilli Şerefiye Camii'nin altında yer alan, mülkiyeti Türkiye Diyanet Vakfına ait olan dükkanlarda inşai faaliyet yapıldığına ilişkin ihbar üzerine müze müdürlüğü uzmanları tarafından mahallinde yapılan inceleme sonunda, sanık ...'in kiracısı olduğu 46/b ve 46/c numaralı dükkanların arasında bulunan duvarın bir kısmının kaldırıldığının, iç kısımda duvar, sıva, fayans işleri yapıldığının, dış cephenin katlanabilir cam ile kaplandığının, lokantaya ait fırın bacasının tescilli cami kenarından dışarıya verildiğinin tespit edildiği,

sanığın savunmasında, işyerini kiralarken korunması gerekli bir yer olduğu hususunda bilgiye sahip olmadığını beyan ettiği, Türkiye Diyanet Vakfı Sakarya Şubesinin 04/12/2012 tarihli cevabi yazısında, Kültür Müdürlüğünce zabıt tutulması neticesinde Kocaeli Kültür Varlıkları Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünden gelen yazı ile davaya konu yapının koruma altında olduğunu öğrendiklerini, bu nedenle kiralama işlemi sırasında taşınmazın koruma altında olduğuna dair sanığa bilgi verilemediğinin belirtildiği,

dosya kapsamında mevcut 10/02/2011 ve 01/07/2011 tarihli kira sözleşmelerinde, dava konusu dükkanların tescilli kültür varlığı olduklarına dair bir ifadenin yer almadığı, bu itibarla sanığın üzerine atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi,