Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15453 K.2016/13490

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, idaresindeki otomobil ile, gece vakti, tek yönlü bölünmüş yolda, 214 promil alkollü olarak seyir halinde iken, yolun karşısına geçmeye çalışan mağdurlar ... ve ...'ye çarparak her iki mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına tali kusurlu şekilde sebebiyet verdiği olayda, mağdurların soruşturma evresinde süresi içinde sanıktan şikayetçi oldukları ve bu şikayet doğrultusunda sanık hakkında 03/01/2014 tarihli iddianame ile TCK'nın 89/4 ve 22/3. maddelerinde belirtilen bilinçli taksirle yaralama suçundan cezalandırılması için dava açıldığı ancak,

mağdur ...'nin kovuşturma evresinde talimatla alınan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ifade ettiği ve sanığın da vazgeçmeye açıkça karşı çıkmadığı dikkate alındığında, sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ancak aynı Kanunun 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanan mağdur ...'nin şikayetten vazgeçmesinin, bilinçli taksir halinde dahi geçerli olması karşısında, sanığın bilinçli taksirle bir kişiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı dikkate alınıp,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de; Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin sadece alkollü vaziyette araç kullanması olduğu, başka bir artırım nedeninin bulunmadığı dikkate alındığında, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın somut gerekçesi de gösterilmeksizin 1/2 oranında artırılmak suretiyle fazla ceza tayini,