Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15633 K.2017/1981

İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve bilişim sistemine hukuka aykırı olarak girme ve orada kalma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesinde; “... mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmü yer almaktadır. Kanun, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

"İnceleme konusu dosya Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.10.2015 tarih, 2015/3111 Esas, 2015/23402 Karar sayılı görevsizlik ilamı ile Dairemize" gönderilmiş ise de sanık hakkında “müştekinin rızası dışında iş yerine girdiği ve müştekiye ait bilgisayar sistemine giriş yaparak şirkete ait bilgileri kendi mail adresine gönderdiği” iddiası ile dava açıldığı ve yerel mahkemece sanığın beraatine hükmedildiği,

Kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi,

felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir.