Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/15910 K.2016/4643

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin ise cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Katılanın maruz kaldığı yaralanma nedeniyle vücudunda kemik kırığı oluşması yanında hayati tehlike de geçirdiğinin belirlenmesi karşısında, sanık hakkında atılı suç nedeni ile hükmolunan temel ceza arttırılırken yapılan uygulama sırasında TCK'nın 89/2. maddesinin (b) bendi ile birlikte ayrıca (e) bendinin de gösterilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

2)Sanık hakkında gün adli para cezasının miktarının tespit edildiği aşamada uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi son cümlesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ile birlikte, ayrıca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna da yer verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;