KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/16117 E., 2017/238 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ocak 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/4, 62/1, 58/6-7, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.05.2013 tarih 2013/11-87-245 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, vekalet ücreti kişisel hakka ilişkin olup, kişisel hakka ilişkin kanuna aykırılıkların Yargıtay tarafından bozma konusu yapılabilmesi için, hükmün karşı hak sahibi tarafından temyiz edilmiş olması gerekir. Bu nedenle,kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre, bozma sebebi olarak kabul edilmemiştir.
Tekerrüre esas alınan Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2009 tarih, 2008/1211 Esas, 2009/387 Karar sayılı ilamının incelenmesinde.
"Taksirle Birden Fazla Kişinin Yaralanmasına Neden Olmak" suçundan sanığın 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine ilişkin hükmün 27/04/2009 tarihinde kesinleştiği ve 1 yıllık denetim süresinin 27/04/2010 tarihinde sona ererek cezanın infaz edilmiş sayıldığı, TCK'nın 58/2-b maddesinde beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının belirtildiği,
buna göre mahkeme tarafından tekerrüre esas alınan Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2009 tarih, 2008/1211 Esas, 2009/387 Karar sayılı ilamındaki cezanın infaz edilmiş sayıldığı 27/04/2010 tarihinden itibaren 3 yıl içinde 23/01/2013 tarihinde işlenen incelemeye konu bu suçla ilgili olarak tekerrür hükümlerinin uygulanması taksirli suçla taksirli suç kendi arasında tekerrüre esas alınabileceğinin tespit ve kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu hususta tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/16117, K. 2017/238, 12 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama