Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/16210 K.2018/3311

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde düzenlenen “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunun oluşabilmesi için, bildirimi yapılmamış kültür ve tabiat varlıklarının “satışa arz etmek”, “satmak”, “vermek”, “satın almak”, “kabul etmek” fiillerinden biriyle ticarete konu edilmesi gerektiği, somut olayda, gece saat 00:15 sıralarında sanığın sürücülüğünü yaptığı aracın şüphe üzerine durdurulduğu, Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/118 Değişik iş sayılı kararına istinaden araçta yapılan aramada 1 adet eserin ele geçirildiği,

bağımsız bilirkişi raporu ile eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında, eseri bir mezarlıkta bulduğunu beyan ettiği, dosya kapsamında sanığın kültür varlığı ticareti yaptığına dair savunmasının aksine delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın anılan Kanunun 67/1. maddesinde açıklanan “haber verme yükümlülüğüne aykırılık” suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamı ile bağdaşmayan hatalı değerlendirme ile “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

1- TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenecek denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2- 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlığının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, müsaderesine de hükmedilmesi kanuna aykırı,

3- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,