Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/16330 K.2016/12259

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

29/01/2013 günü saat 19.00 sıralarında sanık sürücü ...'in yönetimindeki kamyonet ile yerleşim yeri dışında, 8.4 metre genişliğinde, aydınlatmanın olduğu, iki yönlü, eğimli, virajlı, karlı zeminde, asfalt kaplama yolda karlı havada seyri sırasında, karşı istikamette seyir halinde olan, şerit ihlali yapmakta iken kendi istikamet şeridine dönen katılan sürücü ... yönetimindeki otomobilin sol ön ve yan kısmı ile kamyonetin sol ön kısmının çarpışması ile meydana gelen kazada, ...'nun 1. derece kemik kırığına neden olacak şekilde, eşi ...'nun 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde,

oğlu ... ile annesi ...'nun ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda, her ne kadar sanık tali kusurlu ise de, iki kişinin nitelikli şekilde iki kişinin de basit şekilde yaralandığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraatine karar verilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine infazı kısıtlar biçimde hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1)