KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/16375 E., 2017/137 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesinin son cümlesi açık hükmü gereğince, bilinçli taksir halinde adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında TCK'nın 22/3, 62/1. maddelerinin uygulanması sonucunda 2 yıl 11 ay 16 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 23 ay 16 gün hapis cezası tayini ve devamı uygulama sonucu eksik adli para cezası tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa ait sürücü belgesinin hükmün 8. bendinde alınmasına yer olmadığına karar verildiği halde, hükmün 9. bendinde 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verildiği halde hükmün gerekçesinde 4 ay süreyle geri alınmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye ve infazda duraksamaya neden olunması,
2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin süresinde ödenmediği takdirde, geriye kalan para cezasının sanıktan bir defada tahsiline karar verileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesinin hükümde gösterilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/16375, K. 2017/137, 10 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama