KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/16476 E., 2017/1453 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
- Hüküm
- Davanın reddi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dava, 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup. Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 tarih, 2009/256 Esas ve 2010/57 sayılı kararında, 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21.04.1975 tarih, 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının arandığı,
Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.05.2014 tarih, 2014/141 Esas, 2014/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren ise 3 ay içinde tazminat davalarının açılması gerektiği, bu açıklamalar kapsamında tazminat davasının dayanağı olan ve mahkemece temin edilerek dosya içerisine alınan ....8.
Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/326 Esas – 2005/591 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde.
28.12.2005 tarihli beraat kararının dosya içeriğine göre 09.03.2006 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli beraat karar örneğinin davacıya (sanığa) tebliğ edilmediği ve davacının (sanığın) beraat kararının kesinleştiğinden daha önce haberdar olduğuna dair herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı dikkate alınarak 09.06.2014 tarihinde açılan tazminat davasının süresinde açıldığının kabulü ile yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken,
tutuklama işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte olmayan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde düzenlenen yasal süreler geçtikten sonra açıldığından bahisle davanın reddine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/16476, K. 2017/1453, 27 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama