Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/16585 K.2016/1872

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 50/4 maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, katılanlar vekilinin yargılama sırasında 11.07.2011 tarihli protokol ile katılanların maddi ve manevi tüm zararlarının giderildiği ve 14.12.2011 tarihli duruşmada şikayetten vazgeçtiklerini beyan etmeleri karşısında, katılanların zararlarının giderildiği hususu da gözetilip, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan, duruşmadaki iyi hali nedeniyle hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında,

lehe hüküm talebi de gözetilerek kişilik ve sosyal ekonomik durumu dikkate alınarak, tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 50/4. maddesi gereğince paraya çevrilmesi hususunda değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2-TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3-TCK'nın 53/6. maddesinde, 3 aydan az ve 3 yıldan fazla olmamak üzere sürücü belgesinin geri alınabileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mesleği şoförlük olan başka bir geliri olmayan sanık hakkında, en üst hadden 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,