Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/16612 K.2017/1275

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobili ile gündüz vakti, iki yönlü yolda ve meskun mahalde, seyir halinde iken, karşı yönden gelen öğrenci servis minibüsünün yolun sağına yanaşarak 9 yaşındaki yaralanan mağduru indirdiği, sanığın tam minibüsün yanına geldiği sırada, mağdurun minibüsün arka tarafından dolaşarak yolun karşısına koşarak geçtiği sırada, sanığın aracının sol far hizasından, mağdurun başına çarptığı ve mağdurun duyu veya organlardan birinin işlev yitirilmesi ile iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

sanığın ise tali kusurlu olduğu yönündeki raporların hükme esas alınarak, tali kusurlu sanığa yaralanmanın niteliği gözönüne alınarak, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki yaralanmanın niteliği gözönüne alınarak alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza verilmesi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, mağdurun duyu veya organlardan birinin işlev yitirilmesi ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olacak nitelikte yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/3-a-b maddesi gereğince bir kat arttırılması ile yetinilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında ayrıca konuşmasında sürekli zorluğa, duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve hayati tehlike sebebiyle temel cezadan TCK'nın 89/2-a-c-e maddesi gereğince de artırım yapıldığının belirtilmesi suretiyle hüküm fıkrasının karıştırılması,