Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/16783 K.2017/1461

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1 -Oluşa ve dosya kapsamına göre olay günü, sanığın idaresindeki kamyonet ile dört yönlü kotrolsüz kavşakta geri dönüş yapmak istediği sırada kavşağa giren katılan idaresindeki motosikletin önünü kapatarak çarpışması sonucu motosiklet sürücüsünün organ işlev kaybı şeklinde yaralandığı olayda “ sanığın sürücü belgesi olmaması” nedeniyle bilinçli taksir hükümleri uygulanmış ise de; bu durumun tek başına bilinçli taksirin koşullarını oluşturmayacağı gözetilmeden bilinçli taksir hükmünün uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

2- Eylemin bilinçli taksirle işlenmediğinin saptanması karşısında, isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, katılanın 14.03.2014 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini ifade etmesi, sanığın da 18.06.2014 tarihli duruşmada "şikayetçi ile aramızda anlaştık" şeklinde beyanda bulunduğu, şikayetten vazgeçmeden haberdar olduğu ve vazgeçmeye karşı çıkmadığı anlaşılmakla şikayet yokluğundan 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmemesi,