Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/16816 K.2017/1247

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen 16/07/2014 tarihli hükümle 2000 TL adli para cezası yanında TCK'nın 53/6. maddesinin de uygulanmasına karar verilmesi sebebiyle hükmün temyizi kabil olduğundan, temyiz isteminin reddine ilişkin 08/08/2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nun 53/6 maddesine göre sürücü belgesinin üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere geri alınabileceğinin belirtilmesi karşısında sanığa ait sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi sırasında hangi süre ile geri alındığının hükümde belirtilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarının hükümde gösterilmemesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan suçun işlenmesinde kullanılan araç, (f) bendinde yer alan “sanığın kastının ağırlığı” ve (g) bendinde yer alan "sanığın amaç ve saiki" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,