Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/16893 K.2016/4375

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 22/3 ve 89/2-d maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanun’un 53/1. maddesinin a, b, c, d ve e bendindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair, Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2014/239 -2015/45 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki belli haklardan yoksunluğun kasten işlenen suçlarda uygulanacağı gözetilmeden, sanığın üzerine atılı taksirle işlenen suçtan mahkûmiyetine karar verildikten sonra hakkında hak yoksunluğuna karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 16.10.2015 gün ve 94660652-105-42-9449-2015-E.20825/66802 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 gün ve 2015/349775 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan mahkum olan sanık hakkında, kasten işlenen suçlarda uygulanan TCK'nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.01.2015 tarihli, 2014/239- 2015/45 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak,