Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/16900 K.2016/8625

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/1, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına dair Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2014 tarihli ve 2013/242-2014/487 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, anılan karara itiraz üzerine verilmiş mercii kararı olarak Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.09.2014 tarihli 2014/787 değişik iş sayılı kararı yer almakta ise de, bu mercii kararının dosyaya sehven takılmış bir dilekçenin (Van 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/242 esas sayılı dosyasına ilişkin olarak verilmiş ek temyiz dilekçesi) katılan vekili tarafından verilmiş itiraz dilekçesi olduğu zannedilerek verilmiş bir karar olduğu esasen dosya kapsamında katılan vekili Avukat Cevat Aktaş veya sanık tarafından yapılmış bir itiraz bulunmadığı cihetle, itiraz edilmeden kesinleşen 22.05.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik yapılan incelemede,

Her ne kadar mahkemece sanığın zarar giderme iradesi olduğu ancak ekonomik durumunun uygun olmadığı taraflar arasında hukuk mahkemelerinde tazminat davası devam ettiği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, katılan tarafın açtığı tazminat davasının derdest olması ve sanık tarafından zararın giderilmemiş olması karşısında zarar giderme şartının gerçekleşmediği ve bu koşullarda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23.10.2015 gün ve 94660652-105-65-11863-2014-21834/69117 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan açılan dava sonucunda, mahkemece, '' taraflar arasında hukuk mahkemesinde kazaya ilişkin olarak tazminat davası sürdüğünden ve sanığın zararın tazminini istediği ancak ekonomik durumu nedeniyle karşılayamadığı '' gerekçeleriyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

dosya arasına sehven giren ve dosyanın tarafı olmayan, Van 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/242 esas sayısına kayıtlı dosyasına ait temyiz dilekçesi itiraz dilekçesi olarak değerlendirilip, Van 2. Ağır ceza mahkemesi'nce hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanabilmesi için gerekli olan objektif ve subjektif şartların oluştuğu belirtilerek itirazın reddine karar verildiği ancak katılanın 06.03.2014 tarihli celsedeki beyanında, sanıktan şikayetçi olduğunu, sanığın zararı ödemeye yönelik bir girişiminin olmadığını, olayla ilgili olarak hukuk mahkemelerinde tazminat davası açtığını,

davanın ön inceleme aşamasında olduğunu beyan etmesi ve dosyada zararın giderildiğine ilişkin bir bilginin de bulunmaması karşısında; sanık hakkında CMK'nın 231 . maddesinin uygulama imkanı bulunmadığından Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2014 tarihli ve 2013/242 Esas, 2014/487 sayılı kararında bu konuda bir isabet görülmemiş olup,