KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/16917 E., 2017/1484 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
09/04/2011 günü saat 14.00 sıralarında .... Bulvarı üzerinde seyir halinde olan sanık sürücü ...’ın yönetimindeki okul aracının kapısını, aracı durdurmadan açması, araçta yolcu olarak bulunan 97 doğumlu ...’un da araç durmadan inmesi sırasında düşüp, gidiş istikametine göre yolun sağında park halinde olan araca kafasını çarpması sonucu hayati tehlikeye, 6. derece kemik kırığına ve işlev kaybına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, katılan ile aynı serviste bulunan tanıkların beyanlarında sanığın aracı durdurmadan kapısını açtığını, katılanın da araç durmadan araçtan atladığını belirtmeleri karşısında, sanığın bu şekildeki eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu dikkate alınmaksızın, sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/16917, K. 2017/1484, 28 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama