KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/16946 E., 2018/1273 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek geriği düşünüldü:
1)Sanık ...'in beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında, hafriyat işi ile uğraştığını, diğer sanık ... ... ile boru döşeme işi için anlaştıklarını, bölgenin sit alanı olduğunu bilmediğini, sanık ... kendisine bu hususta bilgi vermediğini beyan ettiği, dosya kapsamında sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı gibi, sanıktan dava konusu yerin niteliğini araştırma yükümlülüğünün beklenmesinin de hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu nedenle mahkemece sanık ...'ın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,
Yapılan yargılama sonunda, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, mahkumiyet hükmü tesis edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2)Sanık ... ... beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Sanığın, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 15/11/1985 tarih ve 1558 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede yer alan taşınmazda izinsiz olarak inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu iddiasıyla açılan davada, her ne kadar sanık savunmasında bölgenin sit alanı olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de, anılan Kurul kararının ve kararın mahallinde ilan edildiğine ilişkin tutanakların dosya kapsamında mevcut olduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçu işlediği sabit olan sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/16946, K. 2018/1273, 8 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama