Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/17069 K.2017/1623

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

CMK'nın 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmünün derhal beraat kararı verilecek hallerde söz konusu olduğu, sanığın sevk ve idaresindeki otomobille otoyolda seyri sırasında hakimiyetini kaybederek savrulup takla atarak durması şeklinde meydana gelen olayda derhal beraat hükmü verilmesi koşulları ile bilinçli taksir koşullarının da oluşmadığı,

ayrıca, beraat kararına dayanak olarak gösterilen CMK'nın 223/4-b maddesinde ''şahsi cezasızlık sebebinin varlığı dolayısıyla, faile ceza verilmemesi halinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir'' düzenlemesine yer verildiği anlaşılmakla; sanığın eşinin ölmesi yanında iki çocuğunun da yaralandığı göz önüne alınarak TCK'nın 22/6. maddesi ile CMK'nın 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca hüküm fıkrasında ''CMK'nın 223/4-b maddesi gereğince sanığın müsnet suçtan beraatine'' karar verilmek suretiyle çelişki yaratılması;