Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/17075 K.2016/3880

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1989 yılı olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 10/05/2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiş, mahallinde yapılan keşif sırasında, sanık tarafından, iddianamenin kabulünden sonra dava konusu yapıların dış kısmının sıvandığının anlaşılması karşısında, bu eylem ile ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılabileceği mümkün görülmüştür.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 26/05/1989 gün 470 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen, ... İli, Kulu İlçesi, ... Kasabası, ...

Mahallesi, 123 ada 46 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ...'ün güney doğu yamacına sanık tarafından, betonarme nitelikte yapılar inşa edildiğinden bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, sanığın, tescilli kültür varlığı höyüğün bu vasfını bilip bilmediğine dair gerekli araştırma yapılmadan beraatine dair yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasına karşın, mahallinde yapılan keşif sonrasında inşaat mühendisi bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 08/12/2014 havale tarihli raporda, dava konusu yapılardan ev ve bir ağılın yaklaşık 30-35 yıllık, başka bir ağılın ise 25 yıllık olduğunun belirtildiği,

1989 yılı ve öncesi olarak tespit edilen suç tarihi ile inceleme tarihi arasında, lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu, anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir.