Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/17227 K.2017/1968

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, gece vakti, 12 metre genişliğindeki iki yönlü ve hafif virajlı yolda, direksiyon hakimiyetini kaybederek, yolun soluna yöneldiği ve önce kaldırımda oturmakta olan katılana, devamında sağa yönelerek devriye gezen kolluk aracına çarptığı, çarpmalar sonucu kaldırımda oturmakta olan ...'ın hayati tehlike geçirecek, sağ diz üstü amputasyonun işlev kaybına ve kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarına etkisi ağır olacak şekilde yaralanmasına; emniyet aracı içinde bulunan polis memuru ...'ın alınan adli tıp raporunda, “kafada frontal bölgede eritemli alan mevcut olduğu,

mevcut boyun ağrısının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek herhangi bir lezyon bulunmadığı” şeklinde yaralanmasına neden olduğu, sanığın olay yerinden yaya olarak uzaklaştığı, bir gün sonra teslim olduğu ve alınan kan örneğinde kanında esrar etken maddesi THC metobolitinin bulunduğunun tespit edildiği olayda;

müşteki ... hakkında her ne kadar genel adli muayene raporunun sonuç bölümünde "hayati tehlikeye sokan ve basit tıbbi müdahale giderilebilecek herhangi bir lezyon olmadığı" ifade edilmiş ise de, müştekinin kolluk ifadesinde kafasını çarptığı, boynunun ağrıdığı ve kendisinin yaralandığını ve şikayetçi olduğunu belirtmesi ve herhangi bir tıbbi müdahale ve harici bulgu bulunmayan hallerde de kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına yol açan durumların da yaralanma olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından,

sanık hakkında kendisinden şikayetçi olan ...'a yönelik eylemi nedeni ile müştekinin ifadesi alınarak, şikayetçi olması halinde TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu, yazılı şekilde TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Tam kusurlu olarak, bir kişinin hayati tehlike geçirecek, sağ diz üstü amputasyonun işlev kaybına ve kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarına etkisi ağır olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, temel ceza belirlenirken, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği halde yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

2-TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/3-b maddesinden sonra uygulanması,